نظر اهل سنت در مورد عايشه همسر پيامبر

نظر اهل سنت در مورد عايشه همسر پيامبر چيست؟

اهل سنت بزرگترین فضیلت عایشه را مادری مومنان می دانند ومعنای ام المومنین به شهادت علمای بزرگ اهل سنت، حرمت نكاح است. به تصريح قرآن كریم و روایات فراوان همسر پیامبر بودن بیمه عمر برای كسی درست نمی كند كه با انجام كارهای خلاف واعتقادات نادرست شخصیت فرد خدشه دار نشود بلكه به تصریح قرآن كریم زنان پیامبر اگر مرتكب گناه شوند و نافرمانی خداوند را پیشه كنند عذاب و عقوبت آنان مضاعف و دوچندان خواهد بود «يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسيراً» (احزاب 30). چنانكه در مورد همسر نوح و لوط در سوره تحریم آمده است خداوند برای كافران همسر نوح ولوط را مثل زده است كه همسر دو پیامبر بودند و به آنها خیانت كردند و همسر پیامبر بودنشان مانع از عذاب الهی نشد و به آنان گفته شد همچون دیگران داخل دوزخ شوید «ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قيلَ ادْخُلاَ النَّارَ مَعَ الدَّاخِلينَ» (تحریم 10).جالب این كه در ابتدای همین سوره یعنی هفت آیه قبل از آیه كه مربوط به همسر لوط و نوح است سخن از دو تن از همسران پیامبر مطرح شده كه رازی را از پیامبر كه باید پنهان میكرده اند فاش كرده وخداوند در مقام توبیخ آنان بر آمده و میفرماید اگر شما دو نفر به سوی خداوند توبه كنید (شایسته است) چون دلهای شما از حق برگشته است و اگر بخواهید علیه پیامبر توطئه كنید بدانید كه خداوند جبرئیل و مومنان صالح و یا صالح از مومنان(علی علیه السلام) پشتیبان و هوادار پیامبرند . با توجه به آیات یاد شده هیچ مانعی ندارد همسر پیامبر به سبب اعمال بدش مورد خشم خداوند واقع شود, حال یك سوال ساده در مورد عایشه مطرح است كه لازم است بدون تعصب در مورد آن تامل شود و آن این كه رفتن عایشه به بصره و همكاری با طلحه و زبیر در كشتن عوامل حكومتی امیر مومنان و آمدن ایشان در جنگ جمل در برابر امیر مومنان خلیفه رسول خدا و براه انداختن جنگی كه موجب كشتار زیادی از مسلمانان شد عملی مطابق قرآن ومثبت بوده و یا مخالف قرآن و عقل سلیم و آیا اگر امیر مومنان او را در همان جنگ می كشت مطابق با قرآن كریم بود و یا مخالف قرآن؟ قطعا مطابق قرآن بود كه میفرماید اگر دو طایفه از مسلمانان به جنگ یكدیگر آمدند میان آنان مصالحه بر قرار كنید واگر یكی ستم بر دیگری كرد گروه ستمگر را بكشد تا تسلیم امر پرودگار شوند وَ إِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى‏ فَقاتِلُوا الَّتي‏ تَبْغي‏ حَتَّى تَفي‏ءَ إِلى‏ أَمْرِ اللَّهِ فَإِنْ فاءَتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطينَ (حجرات9 ) جای تردید نیست كه امیر مومنان به اعتقاد شیعه وسنی خلیفه رسول خدا بود چون شیعیان به نص رسول خدا آن حضرت را خلیفه می دانند و اهل سنت به اجماع و بیعتی كه با آن حضرت شد بنا بر این جنگ با آن حضرت مصداق بغی و ستم است و جنگ با رسول خدا تلقی میشود و قتی مصداق بغی شد احكام باغی بر فردی كه به جنگ آمده جاری است همچنین خوب است تاملی صورت بگیرد در این كه آمدن عایشه به همراه مروانیان و مانع شدن وی از دفن جگر گوشه رسول خدا امام حسن مجتبی در كنار جد بزرگوارشان پیامبر اكرم (ص) وهمراهی با گروهی كه جنازه امام حسن را تیر باران كردند عملی پسندیده ومطابق قران بوده و یا عملی زشت ومخالف قرآن بوده كه عذاب دو چندان را در پی دارد تامل در همین دو مطلب كافی است كه عایشه را شخصیتی مثبت تلقی نكنیم همسری ایشان برای پیامبر جای خود دارد ولی حق و حقیقت از منظر قرآن كریم مهمتر از همه چیز است و كسی كه با حق برابری كند و در برابر خدا و اولیای الهی قرار بگیرد مورد خشم, لعن و عذاب الهی واقع خواهد شد خواه همسر پیامبر باشد و یا دیگری. حاصل كلام: لعن به معناى دورى از لطف و رحمت الهى است و آنچه نكوهش شده ناسزاگويي و سب به خدايان مشركان است «لا تسبوا الذين يدعون من دون الله فيسبوا الله عدوا بغير علم ... » ،و آنهايي را كه جز خدا مي خوانند دشنام مدهيد كه آنان از روي دشمني [و] به ناداني خدا را دشنام خواهند داد، (انعام، آيه 108). اما لعن به معناي طلب دوري از رحمت الهي، نسبت به كافران و ظالمان در قرآن نيز آمده است «ان الله لعن الكافرين و اعد لهم سعيرا» ،خداوند كافران را لعن مي كند و عذاب را براي آنان آماده كرده است، (احزاب، ايه 64). و همچنين كساني كه پيامبر را آزار داده اند مورد لعن قرار گرفته اند. «ان الذين يؤذون الله و رسوله لعنهم الله في الدنيا و الاخره»، كساني كه خداوند و پيامبرش را آزار مي دهند خداوند آنان را در دنيا و آخرت مورد لعن قرار مي دهد،(احزاب، آيه 57) طبق نظر همه مراجع تقليد: از لعن كردن افرادي كه باعث تفرقه بین احاد مسلمین می شود باید بپرهیزیم و این کار جایز نیست.